چرا بعضی از نوزادان مدام گریه می‌کنند؟

چرا بعضی از نوزادان مدام گریه می‌کنند؟

می‌گوید: «گاهى خیلی گريه مى‌كنه، من نمى‌تونم بفهمم گرسنه است یا دل‌درد داره. البته فرقى هم نمى‌كنه، چون هر کاری می‌کنم آروم نمی‌شه.» اینها گلایه‌هایی است که خیلی از مادران هنگام مراجعه به روانشناس کودک عنوان می‌کنند. حتی اگر هر كدام از ما لابه‌لاى خاطرات كودكى و شيرخوارگى خود يا نزديكانمان جست‌وجو كنيم، ردپايى از بدقلقى، خوش‌اخلاقى، گريه‌هاى طولانى، جيغ و بدخوابى را خواهيم ديد. همهٔ اینها حاکی از مزاج‌هاست و يافته‌هاى زيادى دربارهٔ تفاوت ذاتى و تنوع گسترده در واكنش‌هاى خودكار و خصوصيات مزاجى شيرخواران وجود دارد. پژوهش‌هاى استلا چس و الكساندر توماس ابعاد اين تفاوت‌ها را نمايان كرد و مطالعات ٢٥ ساله روى كودكان نشان داد که برخى از صفات مزاجى با گذشت زمان ادامه پيدا نمى‌كند. مهم این است که مادران مزاج نوزاد خود را بشناسند و راه‌های برخورد با هر کدام را بدانند.

انواع مزاج‌ها

آنچه در اينجا به عنوان مزاج كودک مى‌شناسيم قابليت‌ها و استعدادهاى زيستى است كه كودک با آن متولد می‌شود و تحت تأثير ژنتیک است. تفاوت مزاج‌ها بيش از هر چيز در دوران نوزادى قابل مشاهده است. این مزاج یا خلق و خو و الگوهاى اوليهٔ شخصيت به سه دستهٔ اصلى تقسيم مى‌شود: مزاج ساده يا آسان، مزاج سخت و دشوار و مزاج بيش‌حساس.

بعضی از مادران گله می‌کنند و می‌گوید: «ما كه تا صبح بيداريم، بچهٔ ما روز مى‌خوابه شب بيداره. اگرم بيدار بشه بى‌وقفه گريه مى‌كنه.» با چند سؤال دیگر و بررسی می‌توان دریافت که این مادر با یک نوزاد سخت در حال زندگی است. بچه‌هاى سخت یا كودكان دشوار عموماً ١٠ درصد جمعيت کودکان را تشكيل می‌دهند. این بچه‌ها سخت به خواب مى‌روند، زود و شديد به محرک‌ها واكنش نشان می‌دهند، بلند گريه مى‌كنند و زمان مشخصى براى غذا خوردن ندارند. اين دسته از نوزادان مادر را گيج مى‌كنند. مادران عموماً در آرام كردن اين كودكان درمانده‌اند.

اما از آن‌ طرف مادرانی هستند که وقتی از کودکان صحبت می‌کنند می‌گویند: «هميشه خندونه، از روزى كه به دنيا اومد آروم بود. وقتى گريه مى‌كنه فقط كافيه بغلش كنم، زود آروم مى‌گيره.» این یعنی مادر یک کودک آسان دارد. در واقع كودكان آسان یا سهل و منعطف حدوداً ٥٠ درصد همهٔ کودکان هستند و برنامهٔ غذا خوردن، خواب و دفعشان تقريباً منظم است. این بچه‌ها انعطاف‌پذيرند و انطباق خوبى دارند و وقتى گريه مى‌كنند مى‌توان آنها را آرام كرد.

دستهٔ سوم کودکان آنهایی هستند که مادرانشان این‌گونه آنها را توصیف می‌کنند: «هر صدايى مى‌تونه اون رو به گريه بندازه، مى‌ترسه، آروم نمى‌گیره. امروز تولد دو سالگيش رو توى مهد جشن گرفتيم، وقتى همه براش شعر مى‌خوندن اون دستش رو گذاشته بود رو گوش‌هاش و گريه مى‌كرد. این عجيب نيست؟» به این کودکان کودکان بیش‌حساس می‌گویند. كودكان بيش‌حساس نسبت به هر يك از محرک‌هايى كه بينايى، شنوايى، لامسه، بويايى يا چشايى را تحریک مى‌كند واكنش بيش از حد نشان می‌دهند. آستانهٔ عصبى اين كودكان پايين است و ممکن است واكنش‌هاى شديد به هر نوع صدايى داشته باشند يا به لمس شدن مثل در آغوش گرفته شدن حساس باشند و واکنش نشان دهند.

baby2.jpg

نقش مادر در مدیریت مزاج کودک

آنچه در اين حوزه بسيار اهميت دارد سلامت و بهداشت روانى مادر و به طور كلى والدين است. پژوهش‌ها نشان داده ميزان انطباق و انعطاف‌پذيرى مادر مى‌تواند بر ميزان بروز نشانه‌هاى مزاجى مؤثر باشد. نحوهٔ والدگرى مى‌تواند بر دشوارى و ناآرامى‌هاى شيرخوار مؤثر باشد. در عين حال دشوارى و بيش‌حساسى مزاج نوزاد مى‌تواند والد را به سمت درماندگى و افسردگى ببرد. مادر خود را مسئول ناآرامى كودک مى‌داند و فکر می‌کند در مديريت اوضاع ناتوان است. باید توجه داشت که قدم اول برای مادر پذيرش مزاج كودک و تفاوتش با شيرخواران ديگر است.

در مورد كودكان بيش‌حساس مراقبت از حواس آنها و تنظيم محرک‌هاى محيطى بسيار مهم است؛ شناسايى اينكه نوزاد من نسبت به لمس مثل نحوهٔ بوسيده شدن، شست‌وشو یا نوع لباس حساس است و به صداهایی مثل صداهاى خيلى بلند، زنگ‌ها و اعلان‌های خطر واکنش نشان می‌دهد. علاوه بر این مادر باید به نور و رنگ‌ها هم دقت کند.

در مورد كودكان دشوار، در ماه‌هاى اول مادر باید حداكثر انعطاف‌پذيرى و انطباق را داشته باشد. گاهی ممكن است اين بدقلقى‌ها واكنش نوزاد به آشفتگى درونى مادر یا تغيير طعم شير، با توجه به آنچه مادر خورده، باشد. به خصوص در هفته‌هاى نخست که سرعت رشد بسيار زياد است و بدن كودک مرتب شير طلب مى‌كند و كودک براى خوردن شیر بلند گريه مى‌كند.

صحبت من با مادران این است که باید بدانند ما مسئول يا مقصر ناآرامى‌هاى نوزادمان نيستيم، اما مى‌توانيم در آرام شدن به او كمک كنيم. اول بايد علت گريه و بی‌قرارى را شناسايى كنيم و از سير بودن، تميز بودن، نبود درد و كافى بودن خواب و راحت بودن لباس او مطمئن شويم. سپس با حفظ آرامش خودمان راه مناسب را برای آرام كردنش پيدا كنيم یا اینکه راه درست را از یک مشاور یاد بگیریم.

با دوستانتان به اشتراک بگذارید

بلاگ مرتبط

در حال بارگزاری..