رشد احساسی اجتماعی کودک در ۱۴ ماهگی

رشد احساسی اجتماعی کودک در ۱۴ ماهگی

اگر کودک شما نیز در ماه ۱۴ زندگی‌اش است یا به زودی وارد ۱۴ ماهگی‌اش می‌شود، این مطلب به شما کمک می‌کند تا با بخشی از رشد اجتماعی و عاطفی کودک ۱۴ ماهه‌تان آشنا شوید.

تنهایی و انزواطلبی

اگر در پارک یا هر جایی که تعدادی کودک ۱۴ ماهه در کنار یکدیگر هستند، با دقت آنها را تماشا کنید متوجه خواهید شد که آنها اساساً دوستدار تنهایی هستند. معاشرت واقعاً کار کودکان نوپا نیست و در این سن بعید است که کودکتان کاری بیشتر از مشارکت در بازی موازی انجام دهد؛ طی بازی موازی او و مصاحبانش در کنار یکدیگر بازی می‌کنند اما با هم تعامل نمی‌کنند، مگر اینکه بخواهند چیزی را که کودک دیگری در حال بازی با آن است از او بگیرند.

اگرچه این رفتارهای یک کودک ۱۴ ماهه ممکن است شما را کلافه ‌کند، اما رفتاری کاملاً نرمال و طبیعی محسوب می‌شود. در این سن کودک شما به همبازی‌های خود به عنوان دوست یا حتی انسان فکر نمی‌کند؛ آنها برایش شبیه اشیا هستند! از آنجا که یک کودک ۱۴ ماهه تا حدی زیادی مرکز دنیای خودش است، فکر می‌کند کودکان دیگر را می‌توان هل داد، کشید و سیخونک زد، یعنی همان کارهایی که با یک اسباب‌بازی یا اشیای دیگر انجام می‌دهد. تنها چیزی که برایش مهم خواهد بود، همان چیزی است که او می‌خواهد و این خودخواهی نیست، چون همه‌ٔ افراد در این سن دنیا را به این شکل درک می‌کنند.

اما آیا کاری هست که شما بتوانید برای کمک به کودکتان انجام دهید؟ اگر فرزند شما چندان با کودکان دیگر، چه خواهر و برادرها و چه دوستانش تعامل نمی‌کند، می‌توانید برای پیوستن به یک گروه از والدین و بچه‌ها که اغلب برای بازی به یک پارک می‌آیند یا ثبت‌نام در فعالیتی سرگرم‌کننده مانند یک کلاس ورزشی مخصوص کودکان نوپا یا موسیقی اقدام کنید. قرار دادن کودک نوپا در موقعیت‌های اجتماعی مختلف به او کمک می‌کند تا با نزدیک شدن به سن پیش‌دبستانی، در تعامل با دیگران راحت‌تر باشد. پس به دنبال مکان‌هایی باشید که کودکتان بتواند بیشتر با کودکان دیگر در تعامل باشد، اما این را هم بدانید که هرگز کودکان را مجبور به تعامل با دیگر بچه‌ها نکنید.

وسایل بازی در یک پارک متعلق به همه است و امکان دارد که کودکان نوپا شاید در مورد اینکه چه کسی اول از سرسره پایین برود یا چه کسی اول سوار تاب شود مشاجره کنند، اما به سرعت می‌فهمند که سرگرمی‌های زیادی برای بازی کردن همه در پارک وجود دارد و ممکن است به سراغ وسیلهٔ دیگری برود یا شروع به بازی کردن با دیگر بچه‌ها کند. همچنین اگر دوستی دارید که کودکی هم سن و سال فرزند شما دارد، می‌توانید بچه‌ها را تحت نظر خودتان در یک پارک بازی یا یک محیط جمع‌وجورتر کنار هم قرار دهید و ببینید که آنها خیلی زود می‌فهمند بازی کردن با یکدیگر چقدر سرگرم‌کننده است.

یادگیری و یادگیری

کودکان ۱۴ ماهه بدون هیچ قصد و برنامه‌ای در اطراف می‌دوند، به هر چیزی دست می‌زنند تا در مورد محیط اطراف خودشان چیزهایی یاد بگیرد. بازی کردن برای یادگیری، ابزاری بسیار مهم‌تر از فلش‌کارت، انیمیشن‌ها، بازی‌های رایانه‌ای و موارد مشابه است. کودکان نوپا از طریق بازی در مورد شکل‌ها، رنگ‌ها، فضاهای اطراف آنها، روابط با خواهر و برادرها و همسالان خود چیزهای مهمی یاد می‌گیرند.

آنها مهارت‌های تعاملی خود را از طریق بازی با عروسک‌ها و حیوانات عروسکی خود تمرین می‌کنند. کلمات جدیدی یاد می گیرند، می‌اموزند که تخیل خود را به کار بگیرند و فرصتی برای درک احساسات خود که هنوز نمی‌توانند بیانشان کنند، پیدا خواهند کرد. مثلاً، هنگام بالا رفتن از یک وسیلهٔ بازی در پارک، در مورد حس ترس چیزهایی می‌فهمند یا وقتی از سرسره پایین می‌روند، در مورد احساس هیجان یاد می‌گیرند. بازی کردن شغل یک کودک نوپاست و هرچه کودکتان بیشتر بتواند آن را انجام دهد، از هر نظر بهتر است.

اضطراب جدایی

در این سن ممکن است کودکتان هنوز از غریبه‌ها بترسد؟ مشکوک بودن به هر کسی که مادر یا پدرش نیست، در این سن برای کودکان بسیار رایج است. با گذشت زمان، فرزندتان به احتمال زیاد از این ترس خلاصی خواهد یافت. هرچند که احتیاط در مورد افراد ناآشنا لزوماً چیز بدی نیست، اما راهکارهایی برای کاهش اضطراب در کودکان نوپا وجود دارد:

  • هنگامی که فرزندتان از یکی از دوستان خوش‌نیت شما که می‌خواهد او را بغل کند یا ببوسد فاصله می‌گیرد، خیلی ساده به دوستتان توضیح دهید که کودکتان راحت‌تر خواهد بود اگر آهسته به او نزدیک شوید.
  • اگر به نظر می‌رسد فرزندتان در جمع افراد ناآشنا مضطرب است، او را در آغوشتان نگه دارید. تسکینی که آغوشتان به او می‌دهد مطمئنش می‌کند که در محیط امنی قرار دارد.
  • کودک خود را در موقعیت‌های مختلفی با افراد مختلف و البته با نظارت خودتان قرار دهید. بگذارید ببیند که شما در باغ‌وحش، پارک و فروشگاه‌ها چگونه با افراد غریبه صحبت می‌کنید. دیدن اینکه شما گاهی اوقات با افراد ناآشنا راحت هستید، به او کمک می‌کند تا بر ترس خود غلبه کند.
  • وقتی کودکتان در اطراف شخص دیگری ترسیده به نظر می‌رسد، او را تحت فشار نگذارید، حتی اگر این احساسات دوست و آشنای شما را جریحه‌دار کند.
  • به جای مجبور کردن کودک به معاشرت، او را تسکین بدهید تا احساس امنیت بیشتری کند. همچنین این کار به او کمک می‌کند تا اگر زمانی با وضعیت خطرناکی در مورد افرادی خطرناک روبه‌رو شد، به حس غریزی خودش اعتماد کند و از آنها دور شود و پیش شما بیاید.

مقالات مرتبط

گزارش اشکال