هفتهٔ اول ماه هشتم بعد از زایمان

در این هفته شما وارد هشتمین ماه بعد از زایمان خود شده‌اید و کودک شما نیز حالا دیگر هفت ماهش کامل شده است. در این مطلب می‌توانید با مواردی از زندگی یک مادر در شروع ماه هشتم پس از زایمان و همچنین چگونگی رشد کودک در هفتهٔ اول از ماه هشتم تولدش آشنا شوید.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

زندگی و احساسات مادر

چیزی که در طی این هفته‌ها می‌توان گفت این است که حالا دیگر به غریزه و احساس شهودی خود اعتماد کنید. غریزهٔ مادری یک مفهوم کلیشه‌ای نیست. این غریزه ابزار نیرومندی است که می‌تواند در بزرگ کردن کودک به شما کمک‌های زیادی کند. شما بهتر از هر شخص دیگری فرزند خود را می‌شناسید، بنابراین وقتی پای تغییرات کودکتان در میان است، می‌توانید یک کارآگاه موشکاف و قاضی مطمئن باشید.

پس به خودتان اعتماد کنید، چون شما بیشتر از آن چیزی که فکر می‌کنید می‌دانید. اگر احساس می‌کنید مشکلی در مورد سلامت، رشد جسمی و ذهنی و وضعیت عمومی کودکتان وجود دارد، این احساس را فوراً نادیده نگیرید. در بسیاری از اوقات، والدین زودتر از پزشکان اولین نشانه‌های یک مشکل را تشخیص داده‌اند. مثلاً تشخیص یک بیماری حتی قبل از بروز تب یا تشخیص وجود یک اختلال پنهان که باعث تغییرات رفتاری یا تأخیر در رشد و نمو کودک شده است. بنابراین:

  • به غرایز خودتان توجه کنید.
  • مشاهداتتان را یادداشت کنید.
  • برای مشورت با پزشک کودک تردید نکنید.
  • اگر از پاسخ پزشک راضی نشدید، پافشاری کنید تا زمانی که جواب قانع‌کننده‌ای دریافت کنید.
  • اگر گهگاه اشتباه کردید یا مشکوک به مشکلی بودید که وجود نداشت هم نگران نباشید، چون همه گاهی اشتباه می‌کنند.

یادتان باشد که کم‌کم و به مرور زمان، با توجه کردن به احساسات غریزی و یادگیری از تجربه‌های دیگر مادران، شما هم به تدریج می‌آموزید که چه کاری برای کودکتان بهتر است وچه کاری درست و مناسب نیست.

رشد و زندگی کودک

ممکن است کودک شما هم اکنون غذا خوردن با دست را شروع کرده باشد، گرچه برخی از کودکان تا اواخر ۱۰ ماهگی این کار را نمی‌کنند. هنگامی که کودک غذا خوردن با دست را شروع کرد، می‌توانید یک لیوان مخصوص کودک هم به او بدهید. سعی کنید لیوانی که به کودک می‌دهید دریچهٔ نی‌دار و دو دسته داشته باشد. اگر کودک کلافه می‌شود که به خاطر نی نمی‌تواند مایع بیشتری از لیوان خود بنوشد یا اگر نمی‌داند که چگونه نی را مک بزند، در آن را بردارید تا بتواند مستقیماً از لیوان بنوشد. همچنین به او نشان دهید که چطور لیوان را کج کند تا مایع به دهان او بریزد یا سعی کنید یک لیوان کودک با نی جدا به او بدهید، زیرا برخی از کودکان این نوع را ترجیح می‌دهند.

در رابطه با سلامت کودکان نیز بد نیست که اطلاعاتی کامل و علمی در مورد تب بچه‌ها داشته باشید. اما برای شروع بیایید بدانیم که چگونه می‌توان تب را تشخیص داد؟ در هفت ماهگی، شما کودکتان را به خوبی می‌شناسید و اگر مشکلی در مورد او وجود داشته باشد، احتمالاً قادر به تشخیص آن هستید. اگر بدن او گرم‌تر از حد معمول به نظر می‌آید، از یک دماسنج برای اندازه‌گیری درجه حرارت بدن او استفاده کنید. اگرچه اغلب می‌شنوید که درجه حرارت طبیعی بدن ۳۷ درجهٔ سانتی‌گراد است، اما درجه حرارت مقعدی طبیعی برای یک کودک سالم بین ۳۶ و ۳۸ درجهٔ سانتی‌گراد است. همچنین تب داشتن به معنای این است که بدن کودک، دمای خود را بالا برده است تا با عفونت مبارزه کند. کودکان در این سن معمولاً میانگین دمایی بالاتری از کودکان بزرگ‌تر دارند، بنابراین در هر یک از موارد زیر کودک دارای تب تلقی می‌شود:

  • درجه حرارت مقعدی یا پیشانی بالاتر از ۳۸ درجه سانتی‌گراد باشد.
  • درجه حرارت گوش بالاتر از ۳۷/۸ درجه سانتی‌گراد باشد.
  • درجه حرارت زیر بغل بالاتر از ۳۷/۲ درجه سانتی‌گراد باشد.

از آنجا که کودکان بزرگ‌تر می‌توانند به ما بگویند که کجای بدنشان درد می‌کند، معمولاً کمتر در مورد تب پایین‌ آنها نگران می‌شویم. اما هنگامی که کودک شما سه تا شش ماهه است، او نمی‌تواند این کار را انجام دهد، بنابراین اگر دمای بدن کودک به درجه‌های ذکرشده برسد یا از آنها بالاتر رود، لازم است با پزشک تماس بگیرید. در کودکان هفت ماهه و بالاتر، می‌توانید صبر کنید تا اگر دمای بدن به ۳۹/۴ درجه حرارت مقعدی برسد با پزشک تماس بگیرید. با وجود این، اگر نگران هستید هیچ اشکالی ندارد که با پزشک تماس بگیرید. همچنین اگر تب با هر یک از موارد زیر همراه است با پزشک تماس بگیرید:

  • مشکل در تنفس
  • ظاهر شدن جوش‌های قرمز مایل به بنفش یا لکه‌های بزرگ بنفش روی پوست
  • کاهش اشتها
  • عدم توانایی در بلعیدن
  • جاری شدن بزاق زیاد از دهان
  • بی‌حالی
  • خیره بودن و براقی چشم
  • هر ویژگی غیرمعمول در ظاهر کودک
  • بروز رفتار هذیانی، تحریک‌پذیر یا غیرمعمولی

در کودکان بین شش ماهه تا پنج ساله، تب می‌تواند موجب تشنج نیز بشود که یک تجربهٔ بی‌خطر اما ترسناک است. وقتی با پزشک تماس می‌گیرید این نشانه‌ها و هر علائم دیگری را به او اطلاع دهید. اگر برای پایین نگه داشتن تب به دارو نیاز باشد، پزشک شما آن را توصیه می‌کند ولی یادتان باشد هرگز به کودکتان سر خود دارو ندهید، زیرا می‌تواند در کودک ایجاد خطراتی کند.

مقالات مرتبط

گزارش اشکال