درمان‌های جایگزین خطرناک برای اتیسم کودکان

درمان‌های جایگزین برای اختلال طیف اتیسم شامل داروها و روش‌های درمانی‌ است که معمولاً در کنار دریافت مراقبت‌های پزشکی اثبات‌شده، استاندارد، شناخته‌شده و مؤثر برای این اختلال استفاده می‌شود. برخی از والدینی که کودکی با اختلال طیف اتیسم دارند، وقتی به نظر می‌رسد که درمان‌های استاندارد و معمول در مورد کودک آنها جواب نمی‌دهد، ممکن است بخواهند نوعی از این رویکردهای درمانی جایگزین را دریافت ‌کنند. اما قبل از هر چیز لازم است با مشورت پزشکان متخصص و تحقیق و مطالعه بدانید که کدام درمان‌های جایگزین برای اتیسم خطرناک هستند یا مؤثر نیستند که در این مطلب می‌توانید با برخی از این درمان‌های خطرساز آشنا شوید.

درمان با اکسیژن پرفشار

درمان با اکسیژن پرفشار؛ HBOT، شامل استنشاق اکسیژن تغلیظ‌شده در یک اتاقک پرفشار است که باعث می‌شود خونی که در بدن جریان دارد اکسیژن بیشتری داشته باشد. این روش اغلب برای درمان مسمومیت مونوکسیدکربن، زخم‌هایی که بهبود نمی‌یابد و تهوع ناشی از کاهش فشار مرتبط با غواصی با دستگاه دم‌زنی استفاده می‌شود.

پژوهش‌های کمی در این زمینه انجام شده است که آیا درمان با اکسیژن پرفشار می‌تواند از طریق افزایش اکسیژن دریافتی مغز و کاهش التهاب آن، به بهبود علائم اتیسم منجر شود یا خیر که نشان داده این درمان تاکنون بی‌اثر بوده است.

از طرفی ایمن و بی‌خطر بودن درمان با اکسیژن پرفشار برای کودکان به اندازهٔ کافی بررسی نشده است، زیرا این نوع درمان می‌تواند باعث جراحت گوش، تشنج و نزدیک‌بینی شود و غیر از خطرناک بودن، این درمان می‌تواند بسیار پرهزینه هم باشد.

کیلیشن یا سم‌زدایی

این درمان ادعا می‌کند که با استفاده از داروهایی که به آهن، سرب، جیوه، کادمیوم، زینک و برخی فلزات دیگر می‌چسبد، بدن کودک را از فلزات سنگین پاک می‌کند و سپس وقتی کودک ادرار می‌کند این فلزات از بدن او دفع می‌شود. کیلیشن، درمانی پذیرفته‌شده برای مسمومیت سرب یا اضافه‌بار آهن به دلیل اختلال خونی است اما هیچ شواهدی وجود ندارد که کیلیشن بتواند اثری روی علائم اتیسم داشته باشد و مهم‌تر از آن شواهدی نیز وجود ندارد که نشان دهد جیوه یا دیگر فلزاتی که در کیلیشن هدف قرار می‌گیرد نقشی در اتیسم داشته باشد.

غیر از این، کیلیشن می‌تواند کلسیم، آهن و منیزیم بدن کودک را تحلیل ببرد. همچنین این درمان می‌تواند باعث آسیب به کلیه، ضربان قلب نامنظم، ‌و حتی مرگ کودک شود.

داروهای ضدویروس و ضدقارچ

برخی افراد مشکوکند که اتیسم به علت یک عفونت ویروسی یا قارچی ایجاد شده است و برای مبارزه با آن، داروهای ضدویروسی و ضدقارچی را امتحان می‌کنند اما هیچ شواهدی وجود ندارد که این شک را اثبات کرده باشد. همچنین این داروها می‌تواند عوارض جانبی جدی از جمله واکنش‌های آلرژیک، کم‌خونی و آسیب کبد را در پی داشته باشد.

سکرتین

سکرتین هورمونی است که توسط رودهٔ کوچک تولید می‌شود و ترشحات معده و لوزالمعده را تنظیم می‌کند. تا مدتی تصور می‌شد که این هورمون به بهبود عملکرد کودکان مبتلا اتیسم و به ویژه به مهارت‌های زبانی کمک می‌کند اما تعداد زیاد و قابل ملاحظه‌ای از پژوهش‌ها وجود دارد که نشان می‌دهد این درمان مهارت‌های زبانی را بهبود نمی‌دهد.

پس بهتر است شما نیز از فکر به کار بردن چنین درمان‌هایی برای کودک مبتلا به اتیسم خود پرهیز کنید و آنها را به دیگران نیز توصیه نکنید. همچنین لازم است برای گرفتن نتیجهٔ درست و خوب به دنبال یک پزشک متخصص و باتجربه باشید.