احیای قلبی تنفسی یا CPR کودک زیر یک سال

احیای قلبی تنفسی یا CPR کودک زیر یک سال

احیای قلبی تنفسی یا CPR، یک اقدام نجات‌دهنده است که شما می‌توانید برای نجات جان کودکی که هیچ علائمی از زندگی نشان نمی‌دهد، یعنی بیهوش است و نفس نمی‌کشد انجام دهید. احیای قلبی تنفسی با استفاده از فشار قفسه‌ٔ سینه و تنفس مصنوعی، خون غنی از اکسیژن را تا زمان احیای کودک یا رسیدن اورژانس، در مغز و سایر اندام‌های حیاتی کودک به گردش درمی‌آورد. حفظ گردش خونِ حامل اکسیژن به جلوگیری از آسیب مغزی که می‌تواند ظرف چند دقیقه رخ دهد و باعث مرگ شود مرگ کمک می‌کند. در این مطلب می‌توانید با مراحل انجام احیای قلبی تنفسی شیرخوار زیر یک سال آشنا شوید.

مرحلهٔ يک: بررسی اولیه

اول مطمئن شوید که کودک شیرخوار چه وضعیتی دارد. اگر کودک در وضعیت غیرپاسخگو یا بیهوشی بود، برای انجام احیای قلبی تنفسی به ترتیب زیر عمل کنید:

  • با فریاد زدن اسم کودک، سعی کنید توجه او را جلب کنید.
  • اگر پاسخ نمی‌دهد، به کف پای او ضربه‌ای بزنید و هنگام بررسی تنفس کودک، دوباره بلند صدایش بزنید.
  • برای بررسی کردن تنفس، ببینید كه آیا قفسه‌ٔ سینه‌ٔ او بالا و پایین می‌رود یا نه و به دنبال شنیدن صدای نفس کشیدنش باشید.
  • اگر کودک پاسخ نمی‌دهد و نفس نمی‌کشد یا بریده‌بریده و به زحمت نفس می‌کشد، از شخصی بخواهید با ۱۱۵ یا شماره اورژانس محل زندگی‌تان تماس بگیرد.
  • اما اگر با کودک تنها هستید، دو دقیقه مراقبتی را طبق شرح زیر اجرا کنید و سپس خودتان با اورژانس تماس بگیرید.
  • به سرعت اما با ملایمت کودک را به پشت روی یک سطح صاف و سفت قرار دهید.
  • کنار او بایستید یا زانو بزنید.
  • مطمئن شوید که خونریزی شدیدی ندارد.
  • اگر خونریزی دارد، با اعمال فشار بر ناحیه، اقدامات لازم را برای متوقف کردن خونریزی انجام دهید.
  • تا زمانی که خونریزی تحت کنترل نباشد، احیای قلبی تنفسی را انجام ندهید.

مرحلهٔ دو: ۳۰ فشار روی قفسهٔ سینه یا ماساژ قلبی

بعد از کنترل خونریزی، می‌توانید ۳۰ فشار روی قفسهٔ سینه را اعمال کنید. برای این کار به شکل زیر عمل می‌شود:

  • یک دست را روی پیشانی کودک شیرخوار قرار دهید.
  • نرمی نوک دو انگشت اشاره و وسطی را در مرکز قفسهٔ سینهٔ کودک، درست زیر خطی فرضی بین نوک سینه‌ها قرار دهید.

۳۰ فشار

  • سینه را به اندازه‌ٔ ۳/۸، یعنی سه سانتی‌متر و هشت میلی‌متر، مستقیماً به طرف پایین فشار دهید.
  • سپس بگذارید قفسه‌ٔ سینه به حالت عادی خود برگردد.
  • این فشارها باید قدرتی نرم ولی یکنواخت داشته باشند و تند و پرشی نباشند.
  • ۳۰ فشار قفسهٔ سینه را با سرعت دو فشار در ثانیه انجام دهید.
  • با صدای بلند بشمارید: «یک وَ دو وَ سه وَ ...»، و در حینی که عدد را می‌گویید به پایین فشار دهید و در حینی که «وَ» را می‌گویید دستتان را بالا بیاورید.

مرحلهٔ سه: دو تنفس مصنوعی

بعد از ۳۰ بار فشار، لازم است دو تنفس مصنوعی انجام بدهید. اما اگر انجام تنفس مصنوعی دهان به دهان را بلد نیستید، انجام فشارهای قفسهٔ سینه که در بالا آمده، بهتر از هیچ کاری نکردن است. برای دو تنفس مصنوعی به ترتیب زیر عمل کنید:

  • با قرار دادن یک دست بر پیشانی کودک و دو انگشت روی چانهٔ او و عقب دادن سرش، طوری که در حالتی خنثی قرار گیرد، مسیر تنفسی او را باز کنید.
  • با دهان خود روی بینی و دهان کودکتان را کاملاً ببندید.
  • یک نفس معمولی بکشید و حدود یک ثانیه به بینی و دهان کودک هوا بدمید و ببینید که آیا قفسه‌ٔ سینه‌اش بالا می‌رود یا خیر.
  • اگر قفسهٔ سینه بلند نشد، قبل از دادن تنفس مصنوعی دوم، دوباره سر کودک را عقب بدهید و از بسته شدن جلوی دهان و بینی او با دهان خودتان اطمینان حاصل کنید.
  • اگر سینه‌ٔ کودک بلند نشود، مسیر تنفسی او مسدود است.
  • دهان کودک را باز کنید، به دنبال عامل انسداد بگردید و در صورت امکان آن را بردارید.
  • پس از هر سری فشار روی قفسهٔ سینه، دهان کودک را در جست‌وجوی شیء خارجی نگاه کنید تا وقتی که در حین ورود تنفس مصنوعی، سینه‌ٔ کودک بالا بیاید.

شما می‌توانید عمل ۳۰ فشار قفسهٔ سینه و دو تنفس مصنوعی را ادامه دهید تا به یکی از موارد زیر برخورد کنید:

  • متوجه یک نشانه‌ٔ بارز حیات در کودک شوید.
  • یک دستگاه شوک خارجی خودکار (AED) آماده‌ٔ استفاده باشد.
  • شما تقریباً دو دقیقه احیای قلبی تنفسی را که شامل پنج دور فشار قفسهٔ سینه و تنفس مصنوعی است، انجام داده‌اید و شخص دیگری آماده است تا جای شما را بگیرد.
  • شما تقریباً دو دقیقه احیای قلبی ریوی را که شامل پنج دور فشار قفسهٔ سینه و تنفس مصنوعی است انجام داده‌اید، ولی با کودک تنها هستید و حالا باید با شمارهٔ ۱۱۵ یا شمارهٔ اضطراری مشخصی تماس بگیرید.
  • پرسنل اورژانس جای شما را بگیرند.
  • برای ادامه دادن خیلی خسته هستید.
  • محل حادثه ناامن شده است.

مرحلهٔ چهار: مراجعه به پزشک

حتی اگر کودک در زمان رسیدن کمک و اورژانس خوب به نظر برسد، باز هم یک پزشک متخصص باید او را معاینه کند تا مطمئن شوید که مسیر هوایی او کاملاً باز است و کودکتان دچار هیچ نوع جراحت داخلی نشده است.

همچنین خیلی بهتر است که یک فرد آگاه باشید و از قبل برای آموزش مراحل نجات کودک از خفگی اقدام کرده و آموزش دیده باشید. شاید بهتر باشد همین حالا برای یادگیری مراحل نجات یک کودک از خفگی همراه یک پزشک اطفال یا در کلاس‌های مربوطهٔ کمک‌های اولیه اقدام کنید. اگر نمی‌توانید هم بد نیست اگر ویدیوهای موجود در این زمینه را در وب‌سایت‌های مطمئن ببینید.

برای خواندن CPR کودک بالای یک سال، یا مانور هایملیک (Heimlich maneuver) و یا نجات کودکان بزرگ‌تر از یک سال از خفگی مطالب ما در این زمینه‌ها را ببینید.

مقالات مرتبط

گزارش اشکال