هشت سال و ۱۰ ماه: تناسب اندام

کودک شما در هفتهٔ آخر از هشت سال و ۱۰ ماهگی خودش است و از هفتهٔ دیگر هشت سال و ۱۱ ماهه خواهد شد. در این مطلب با بخشی از زندگی یک کودک هشت سال و ۱۰ ماهه آشنا شوید.

تناسب اندام

این روزها ممکن است در مورد وسایل الکترونیکی و تجهیزات ویژه برای تناسب اندام بچه‌های جوان امروز بیشتر بشنوید. قطعاً با افزایش آمار چاقی، همه‌ علاقه‌مند به ورزش کردن بچه‌ها هستند. آنچه باید دربارهٔ تناسب اندام در هشت سالگی بدانید اینهاست:

فعالیت بیشتر، شادی و سلامت بیشتر: دستورالعمل‌های جدید فعالیت بدنی در دنیا می‌گوید بچه‌ها باید هر روز یک ساعت یا بیشتر فعالیت بدنی متوسط یا شدید داشته باشند. این به معنای یک ساعت کامل کلاس ورزش نیست. این دستورالعمل‌ها اشاره می‌کنند که بچه‌ها به خاطر شکل حرکت و بازی طبیعی‌شان در تمام طول روز ورزش می‌کنند. بنابراین، هدف این است که آنها را به حرکت و بازی وادارید. بازی‌های پارک و زمین بازی مانند لی‌لی و گرگم به هوا، رول‌اسکیت این‌لاین، دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی می‌توانند این نیاز را برآورده کنند.

تنوع در تحرک: ورزش و تحرک را متنوع کنید. ترکیبی از فعالیت‌های هوازی، عضله‌سازی و تقویت استخوان را دنبال کنید. این کار به بهترین وجه از طریق بازی آزاد و سایر فعالیت‌ها برآورده می‌شود. تحقیقات نشان می‌دهد که بازی، مهارت‌های اجتماعی و شناختی را هم تقویت می‌کند.

متناسب با سن: تا زمانی که وسایل متناسب با سن و سایز کودک شما در باشگاه‌ها وجود دارند، رفتن به آنجا ایرادی ندارد. بچه‌ها نباید از وسایل بزرگسالان استفاده کنند و نباید از هیچ گونه تجهیزات بدنسازی بدون نظارت بزرگسالان استفاده کنند.

سرگرم‌کننده: چیزی که نمی‌خواهید اتفاق بیفتد این است که فرزند شما در همین سن پایین دچار ترس از «رفتن به باشگاه» یا « تمرین کردن» شود. پس مهم‌ترین جنبه‌ٔ فعالیت بدنی از دید کودکان باید لذت بردن از آن باشد، نه کالری‌سوزی. کودک شما با فعال بودن و تقریباً بدون این که متوجه شود، احتمالاً یک عادت سالم همیشگی در خود ایجاد می‌کند.

اما به یاد داشته باشید، لازم نیست فعالیت و حرکت در برنامه‌ٔ روزمره‌ٔ فرزندتان چیزی «اضافی» باشد، بلکه آن را در تار و پود زندگی روزمره بتنید. پیاده‌روی تا مدرسه، دویدن در زنگ تفریح یا کلاس ورزش، بازی با دوستان، کمک به کارهای خانه مانند مرتب کردن تختخواب.

نکتهٔ والدین: فحش و ناسزا

پدر یا مادری که در مقابل بچه‌های خود ناسزا می‌گوید، کنترل فحش دادن بچه‌ها را بسیار دشوارتر می‌کند. همچنین فحش دادن می‌تواند باعث ایجاد اضطراب در کودکان شود.

اگر شما هم این کار را انجام می‌دهید، سعی کنید این عادت را ترک کنید و به کودکانتان هم بفهمانید که چرا این کار ناپسند و غیرقابل قبول است.